"asma bahçelerinde dolaşan güzelleri buhtunnasır put yaptı / ben ki zamansız bahçeleri kucakladım / güzeller bende kaldı / İbrâhîm / gönlümü put sanıp da kıran kim"???
Şair burada sembolik bir dil kullanır. Babil Kralı Buhtunnasır dünyadaki güzellikleri taştan putlara çevirirken, kendisinin bu güzellikleri zamansız bir şekilde gönlünde yaşattığını ifade eder. Şiirin en can alıcı son kısmında ise; Hz. İbrahim'e seslenerek, kalbini/gönlünü yanlış anlayıp onu put sanarak kıran veya incitenin kim olduğunu sorgular.
Eğer Hasan Sahan isen, şifren ile bu sayfaya giriş yaparsan seni desteklemek için bağış yapanların isimlerini görebilirsin. (Bu liste kişiye özeldir ve sadece kampanyayı açan gönüllü koşucu bu listeyi görebilir.)